Yuri's Tweakblog

Ik heb al eerder mijn voorkeur uitgesproken voor films die slecht eindigen. Dat was dus genieten tijdens deze film. Alhoewel deze film niet echt slecht afloopt, is het toch wel 1 brok ellende. Een verslaafde die probeert af te kicken maar in eerste en 2e instantie jammerlijk faalt, een vrouw die haar man verliest, 2 kinderen die hun vader verliezen met alle droefheid die daarbij komt kijken, een buurman die niet alleen kan zijn en dus naar een vrouw terug gaat die hem niet respecteerd, een ex-verslaafde die haar man is kwijt geraakt aan een overdosis, zelfs de vader zelf, die het altijd voor de wind leek te gaan, sterft een heldhaftige, maar 'fucked up' dood. Heerlijk.

Zoals ik van hem gewend ben, steelt Benicio Del Toro weer de show. Hij is natuurlijk perfect gecast, want van zulke 'verslaafde' rotkoppen hebben ze er niet veel in Hollywood. Bravo, zo zien we hem het liefst. Falend, ploeterend. Ook Hale Berry weer laat zien dat ze toch wel weet hoe het moet. Dat hebben we ook wel eens anders gezien namelijk. Maar ja, da's nu 4 jaar geleden, tijd om het achter ons te laten. Ook leuk om te zien dat Agent Mulder ook wel wat acteertalent heeft, want ook hij heeft wel goed te maken. Red Shoe Diaries anyone? Of het vreselijke Evolution. Uiteindelijk zal hij natuurlijk altijd het X-Files stempel bij zich dragen.

In de laatste scene wordt wat mij betreft perfect uitgebeeld wat er met deze film bedoeld wordt, namelijk day by day, step by step. Het gevecht met het leven om het slechte de baas te blijven. Om maar door te gaan en te blijven proberen om er wat van te maken. Accept the good.

Score: 4.5*