Yuri's Tweakblog

nav opmerking hieronder: Dit is een review van de film, dus 'contains spoilers'

Ja ja, opa Rambo (62 bijna) leeft ondertussen al wat jaartjes een teruggetrokken bestaan in Thailand. De 'war machine' slijt zijn dagen als hulp bij de lokale slangebezweerder gokclub met het aanleveren van cobra's en pythons. Hij heeft een eigen bootje en een paar man in dienst. Dan besluit hij, na een betoog van een vrouw die daarbij hoort, een groep evangelisten naar Birma te brengen. Er woedt een vreselijke oorlog (welke oorlog is niet vreselijk) en dat wordt 'goed' in beeld gebracht. Ondanks John Rambo's woorden 'You will change nothing. Go home', willen deze evangelisten met alle macht Birma in.

De film begint ook met echte (?) nieuwsbeelden van de gruwlijkheden van oorlogen en genocide. Niet voor de kijker met een zwakke maag. In de film wordt hierop ingehaakt door een vreselijk brute leger officier met een groep soldaten die ook geen geweten lijken te hebben. Hele dorpen worden afgebrandt en natuurlijk komt het dorp waar de evangelisten zijn ook aan de beurt. Een aantal wordt gedood en een aantal (waaronder de vrouw natuurlijk) wordt gevangen genomen.

De geestelijk leider van de gemeente waar de evangelisten vandaan komen huurt vervolgens een aantal huurmoordenaars in om de gevangenen te bevrijden en John mag ze naar de plek des onheils brengen met zijn boot. Natuurlijk gaat hij zelf ook mee op de reddingsmissie en vanaf dat moment zien we de echte killingmachine die we kennen uit de vorige films.

Veel bloed en vliegende ledematen later komt John Rambo natuurlijk als overwinnaar uit de bus en er leven nog 2 evangelisten. De leeftijd begint echter wel parten te spelen want de grootste fysieke inspanning die Stallone levert in de film, is een sprintje door het oerwoud. De meeste kills worden ook behaald aan het einde van de film tijdens het bedienen van een groot kaliber machinegeweer die op een jeep staat.

Aan het einde van de film keert Rambo huiswaarts en in de laatste scene loopt hij naar de ranch van zijn vader. Dit is dan de laatste Rambo film zei een vriend van me. Nou nee hoor, Rambo V wordt verwacht in 2009...

Uiteindelijk zet de film wel aan tot nadenken in de zin van oorlog is echt geen pretje, zelfs niet in een Rambo film. De gruwelijkheden worden zo goed in beeld gebracht, dat het voor mij in eerste instantie de uiteindelijke 'overwinning' voor een groot deel overschaduwde. Na er verder over nagedacht te hebben, versterkt echter wel het begrip van de 'numbness' die zich meester lijkt te hebben gemaakt van Rambo in het begin van de film. De uiteindelijke overwinning in de film zie je dan ook weerspiegeld in Rambo zelf, doordat hij na al die jaren wakker wordt geschud, zijn vader op gaat zoeken en de gruwelijkheden van de oorlog achter zich lijkt te laten.

Door de rauwheid van deze film is hij denk ik alleen maar aan te raden voor echte Rambo fans. Die zullen het gebrek aan dialoog wel waarderen. Voor de 'normale kijker' zijn volgens mij de special effects en het uitgebeelde geweld iets te heftig en gaat door de intensiteit van die scene's het 'doel' van de film verloren.

Score: 4*