Yuri's Tweakblog

Eergisteren de nieuwste van M. Night Shyamalan gekeken, The Happening.

Het viel me een beetje tegen. Hij was bij lange na niet zo creepy als Signs of The Sixth Sense en gaf me ook niet het Aha-effect van The Village en Unbreakable.

Ook Mark Wahlberg vond ik niet zo goed spelen als bijvoorbeeld in Shooter of eigenlijk in elke film waarin ie hiervoor heeft gespeeld... Ik weet niet of haar rol zo bedoeld was, maar zijn vrouwelijke tegenspeelster (wat een ogen), kwam wel heeft soft over. Ik vond John Leguizamo en zijn dochter nog het meest geloofwaardig overkomen.

Verder niet zoveel te melden zonder teveel te verklappen.

Ondanks dat de film nogal tegenvalt, is ie het wel waard om te zien als je een Shyamalan fan bent. Zelfs een relatief slechte film van Shyamalan is namelijk geen verspilde tijd IMO. Als je je dood hebt geërgerd aan 1 of meer van zijn films die ik hierboven noem, kan je deze ook gerust links laten liggen.

Score 3*

Vanwege de geboorte van mijn zoon en het bijbehorende slaapgebrek, had ik geen tijd om blogposts te maken, maar hij begint wat beter te slapen, dus we moeten maar weer los

Gisteren dus Jumper gekeken met mijn zusje en haar kersverse man. We waren alledrie niet erg onder de indruk. De special effects zagen er goed uit, zonder meer. Het verhaal was mager. Er bestaan dus meerdere Jumpers komen we tijdens de film achter en ze worden al eeuwen opgejaagd door Paladins. Wat Paladins nu precies zijn, komen we niet achter. Men doet het voorkomen, in de persoon van Samuel L. Jackson alsof het een religieuze organisatie is met toegang tot zo'n beetje alles, want hij doet zich voor als CIA, NSA en IRS.

De enige reden die we horen krijgen over waarom Paladins Jumpers vermoorden, is ' Only God should have the power to be anywhere at any time'. Beetje jammer. Dit zou toch op zijn minst uitgediept moeten worden tot Underworld niveau. We komen er ook achter dat de moeder van de hoofdpersoon, een Paladin is, die haar zoon op zijn 5e heeft verlaten, omdat het enige alternatief was om hem te vermoorden. Flinterdun, we zien de vrouw maar 2 keer in de film, al schijnt daar tijdens deel 2 verder op in wordt gegaan.

De relatie met de andere Jumper wordt ook niet ver genoeg uitgewerkt naar mijn zin. Ze jumpen een beetje heen en weer, maar er komt niets uit. Ze vormen zogenaamd een team, maar 10 minuten later, vliegen ze elkaar in de haren en laat de ene de andere achter. Waar blijft hij trouwens nadat hij is achtergelaten in de electriciteitsmast? Wellicht dat dat ook nog duidelijk wordt in Jumper 2.

En hopelijk worden de acteerprestaties ook nog opgepoetst want die konden wat mij betreft niet eens in de schaduw staan van Shattered Glass en Billy Elliot

Score 2.5*

In 21 wordt de hoofdpersoon op MIT geronseld om in een team van 5 studenten en 1 wiskundeleraar te leren kaarten tellen en zo het spel Backjack te 'verslaan' in de casino's van Las Vegas (waar anders).

Wat volgt is eigenlijk het standaard verhaal. Hoofdpersoon doet mee om zijn Harvard Med School opleiding van maar liefst $300.000 te betalen, maar raakt vervolgens verslaafd aan de rush van het casinooplichten. Hij raakt zijn echte vrienden kwijt waardoor hij alleen maar meer naar het Las Vegas wereldje wordt getrokken. De leraar blijkt de succesvolste kaartenteller ooit te zijn en is alleen maar geinteresseerd in de poen. Hij veranderd natuurlijk in the bad guy en rara, hij wordt door zijn blackjack leerlingen teruggepakt en op een presenteerblaadje aan zijn aloude 'vriend' Cole Williams aangereikt en all ends well. Oh ja, hij wordt terloops ook nog verliefd op mede-actrce Jill Taylor (en zeg nou zelf, welke gezonde MIT student zou dat nou niet worden, right?).

Een redelijk vermakelijke film waarbij echter alles volgens het boekje wordt gedaan. Het wordt op geen enkel moment echt spannend. De acteerprestaties zijn niets bijzonders. Ik vond Lawrence Fishburn nog het best in zijn rol kruipen. Kevin Spacey was op zich goed, maar eigenlijk mogen we van hem wel beter verwachten, blieft mij. De scenes in Las Vegas zagen er echter zo goed uit, dat dat wel een vermelding waard is. Alleen, als we't daar van moeten hebben...

Score 3.5*

Naar aanleiding van een aantal reakties op mijn vorige post, ben ik Untraceable gaan kijken.

Het eerste wat mij opviel was de hoofdrolspeelster, Diane Lane. Ik kreeg een beetje de kriebels van dat mens. Ik associeerde haar met van die ' waar gebeurde' tear jerkers. Ik weet niet waar dat nou vandaan komt, want als ik naar de lijst van films kijk waarin ze heeft gepeeld, dan zitten daar gewoon een paar hele goede tussen. Under The Tuscan Sun is bijvoorbeeld een echte vrouwenfilm die mij toch ook kon boeien. In Unfaithful en The Perfect Storm speelde ze eigenlijk ook wel goed. Lag dus een beetje aan mij, als ik aan het begin van de film wat beter na had gedacht waar ik haar eerder in had gezien, had ik dat kriebelgevoel meteen van me af kunnen laten glijden.

Deze film valt duidelijk in de categorie vermakelijk. Gewoon leuk, lekker 90 minuten film kijken. De spanning wordt aardig opgebouwd, er zijn wat gruwelijke moordscenes (altijd goed) en het onvermijdelijke, namelijk dat de moordenaar haar ook (bijna?) te pakken krijgt, wordt ons gelukkig niet ontnomen. Toch heeft de filmmaker wat mij betreft een iets te hoog moraalriddergehalte in de film gestopt (zie ook de website KillWithMe.com) en is slaan de shots van hoofdrolspeelster met haar badge voor de camera aan het einde helemaal nergens op. Dat zijn misschien maar een paar seconden, maar een goed/slecht einde kan wat mij betreft een film aardig breken/maken. (offtopic)Ik kijk bijvoorbeeld altijd even de andere kant op wanneer de Terminator in T2:Judgement Day, terwijl hij in het gesmolten metaal zakt, nog net even zijn duim opsteekt. AAARRGH, had ik dat maar nooit gezien, dan was die film perfect geweest, maar ja, ik krijg het dat beeld nu nooit meer uit mijn hoofd.(/offtopic)

Ik was in verwarring door de term TTL die ze gebruiken om aan te geven dat de webserver KillWithMe.com snel na downhalen van de server al weer bereikbaar was. Maar wikipedia schept duidelijkheid. Ik ben was iets meer thuis is IP datagrammen dan DNS resource records

Score 3.5*

Mocht je een vriendin/vrouw (of vriend/man, voor de vrouwelijke tweakers onder ons) hebben, die niet (echt) als hobby filmkijken heeft, en ergo niet gecharmeerd is van enige vorm van fictie (Matrix->'Over muren lopen?', Cloverfield->'Dat kan toch helemaal niet, niks aan', Rambo->'Ik hou niet van oorlog' ... zucht...)', dan is deze film wellicht wat voor jullie

Een recht-toe-recht-aan thriller die ook nog af en toe spannend is. Psycho draait door, neem vrouw (object van zijn obsessie) met lekkere borsten gevangen tijdens kerstavond, enz, enz. Mijn vrouw vond hem in ieder geval geweldig (het commentaar van hierboven is inderdaad van haar). Voor mensen die wat vaker een film kijken is dit er 1 van de grote grijze massa. Een tussendoortje so to speak. Een film waarvan je eigenlijk de dag erna niet meer weet hoe ie nou heette of waarvan je maanden later zegt, "Ik heb hem volgens mij wel gezien, maar waar ging ie ook alweer over?".

Je merkt het al, echt veel zinnigs heb ik er niet over te zeggen. Er zitten natuurlijk wat schrikmomenten in. Er zijn natuurlijk wat gore scenes, en het loopt natuurlijk goed af. Desondanks kan ik hem niet afraden, want het acteerwerk is geloofwaardig en de locatie (een parkeergarage) is weer eens wat anders.

Anyways, voor mijn vrouw dus een heerlijk 90 minuten, voor mij:

Score 3*