Michael Clayton

Door Yuri de Jager op woensdag 19 maart 2008 11:06 - Reacties (1)
Categorie: Films, Views: 1.709

http://tweakers.net/ext/f/VzsQM2mwMj3UWz8Jtxvy814d/full.jpg

Gisteren Michael Clayton gekeken. Weer een beladen film in de trant van Syriana, alhoewel ik deze film niet zo zwaar vond als Syriana. Clooney speelt ook in deze film een hoofdrol net zoals hij bij beide films executive producer is.

Deze keer wordt de advocatenindustrie onder de loep genomen. Clooney speelt een gokverslaafde loopjongen voor 1 van de grootste advocatenkantoren van de wereld, namelijk Kenner, Bach, and Odeen. Hij knapt de vieze klusjes op zeg maar. In het begin van de film moet hij bijvoorbeeld een rijke pief van het probleem afhelpen van een nachtelijke hit-and-run met een jogger. De omgeving waarin hij werkt, wordt doordrengt door corruptie, geldzucht en eigenbelang. Hij wordt in de loop van de film geconfronteerd met een 'bekeerde', geniale collega die hij erg respecteerd, maar die (weer) gek lijkt te zijn geworden. Deze Arthur Edens is ingehuurd door een groot bedrijf wat al 6 jaar lang een schadeclaim van 3 miljard vanwege een giftig produkt aanvecht. Somewhere along the road is hij echter tot inkeer gekomen o.a. met behulp van de beruchte interne memo waarin staat dat gevaren van het produkt van het bedrijf al lang bekend was bij het bedrijf zelf. Arthur heeft dit harde bewijs weten te bemachtigen en is dus een plan aan het maken om de aanklagende partij te helpen omdat dat the right thing to do is. Dit zal hem uiteindelijk de das om doen. Michael gaat echter op onderzoek uit en komt achter de waarheid en vanaf dat moment wordt deze gewetenskwestie in beeld gebracht met een zinderend einde mag ik wel zeggen.

Clooney speelde goed, maar zeker thumbs up voor Tom Wilkinson en de altijd eng uitziende Tolda Swinton.

Ik heb erg genoten van de laatste scene (zonder tekst) en ook de fantastische, eerst gesproken tekst van de film (door Arthur) wil ik jullie niet onthouden:
Michael. Dear Michael. Of course it's you, who else could they send, who else could be trusted? I... I know it's a long way and you're ready to go to work... all I'm saying is just wait, just... just wait and please just hear me out because this is not an episode, relapse, fuck-up, it's... I'm begging you Michael. I'm begging you. Try to make believe this is not just madness because this is not just madness. Two weeks ago I came out of the building ok, I'm running across 6th avenue there's a car waiting, I've got exactly 38 minutes to get to the airport and I'm dictating. There's this panicked associate sprinting along beside me, scribbling in a notepad, and suddenly she starts screaming, and I realize we're standing in the middle of the street, the light's changed, there's this wall of traffic, serious traffic speeding towards us, and I... I freeze, I can't move, and I'm suddenly consumed with the overwhelming sensation that I'm covered in some sort of film. It's in my hair, my face... it's like a glaze... a coating, and... at first I thought, oh my god, I know what this is, this is some sort of amniotic - embryonic - fluid. I'm drenched in afterbirth, I've breached the chrysalis, I've been reborn. But then the traffic, the stampede, the cars, the trucks, the horns, the screaming and I'm thinking no-no-no, reset, this is not rebirth, this is some kind of giddy illusion of renewal that happens in the final moment before death. And then I realize no-no-no, this is completely wrong because I look back at the building and I had the most stunning moment of clarity. I... I... I realized Michael, that I had emerged not from the doors of Kenner, Bach, and Odeen, not through the portals of our vast and powerful law firm, but from the asshole of an organism who's sole function is to excrete the... the... the poison, the ammo, the defoliant necessary for other, larger, more powerful organisms to destroy the miracle of humanity. And that I had been coated in this patina of shit for the best part of my life. The stench of it and the sting of it would in all likelihood take the rest of my life to undue. And you know what I did? I took a deep cleansing breath and I put that notion aside. I tabled it. I said to myself as clear as this may be, as potent a feeling as this is, as true a thing as I believe I witnessed today, it must wait. It must stand the test of time, and Michael, the time is now.
Score: 4.5*

Volgende: Prison Break Seizoen 3 Episode 10 "Dirt Nap" 03-'08 Prison Break Seizoen 3 Episode 10 "Dirt Nap"
Volgende: Prison Break Seizoen 3 Episode 9 "Boxed In" 03-'08 Prison Break Seizoen 3 Episode 9 "Boxed In"

Reacties


Door Tweakers user PhoenixT, woensdag 19 maart 2008 15:26

Ik heb hem ook gezien. Ik moet zeggen dat ik het een ingewikkelde film vond, je moet hem zeker 3 keer zien voordat je hem kunt begrijpen. Eerst denk je namelijk dat Arthur inderdaad gek is geworden, onder andere omdat zichzelf begon uit te kleden tijdens een vergadering. Als je goed nadenkt zou het echter ook kunnen zijn dat hij zijn gekheid (alweer?) faked om zo te ontsnappen uit het web waar hij in zit. Michael Clayton lijkt zo in het verhaal te rollen, maar achteraf kan het zijn dat Arthur Michael's rol misschien al jarenlang heeft gepland.

Aan de andere kant zou je ook kunnen zeggen dat Arthur inderdaad gewoon gek is geworden, en dat het hele verhaal op puur geluk berust. Dit lijkt bevestigd te worden door de laatste scene waarin Michael aan de dood ontsnapt puur en alleen omdat hij naar een groep paarden voor een zonsopgang wil gaan kijken.

Een interessante film, die ik misschien ooit nog eens op DVD haal.

Reageren is niet meer mogelijk